-- Spoiler içerebilir --
-- Spoiler içerebilir --
Day Watch ve Night Watch gibi filmlerin yönetmeni Timur Bekmambetov (bir sene sonra Twilight Watch'u da izleyebileceğiz), Hollywood'a bu filmle transfer olurken, biz de sınırsız bir eğlence için sinema salonlarına transfer oluyoruz efem. Fizik kurallarının zorlanmadığı, direkt olarak iptal edildiği, über-fantastik, mega-triptonik, "neden" sorusu soran seyirciye orta parmağını kaldıran çok şımarık bir film Wanted. Shoot'em Up kadar manasız, Frank Miller's 300 kadar bullet time (hu yea), Italian Job kadar araba akrobasisi olmaktan geri kalmıyor. Bazen Max Payne oynar gibi hissettim bazen de NFS: Most Wanted. Yer yer kendini çok ciddiye alıyor, yer yer hiç bir skime yaramıyor ama keyiften geberdiğimi itiraf etmeliyim. 
Karşımızda çok satan bir romanın uyarlaması bir film var. Best seller olmuş bir roman olan “The Ruins” Türkçeye de İthaki yayınları tarafından çevrilmiş bulunmakta. Yazar Scott Smith senaryo dalında Oscar adaylığı olan biri ve bu işi ne denli iyi kıvırabildiğini bu filmde açık ve seçik olarak gözler önüne serebilmiş.
Filmin konusundan kısaca bahsetmek gerekirse, sürprizleri bozmayacak şekilde yazabilirim sanırım: Bir grup arkadaş zaten oldukça eğlenirken neden daha fazla eğlenmeyelim düşüncesi ile! Meksika’da bir ormanın derinliklerinde bulunan maya uygarlığına ait bir tapınağa doğru ilerlemeye başlarlar. Sonrası zaten amansız bir ölüm kalım mücadelesi şeklinde devam ediyor. Ama inanın bunu çok iyi bir şekilde yapıyor. Ve bu nokta da çoğu benzerinden ayrılıyor.
Filmin tarzındaki temel sorunların bu filmde minimumda olması, beni filmi önemsemeye iten büyük bir neden aslında. Diyaloglar oldukça yerinde kullanılmış. Filmin temposunda ve akışında da hiçbir problem yok. Karakterlerimizin temsil ettikleri ruh durumları ve imgeler kimi yerde fazla birbirine karışmışsa da temel anlamda filmin dinamiğine hiçbir şekilde zarar vermiyor. Keza karakterlerin temsil ettikleri şeylerin filmin geneline bakıldığında çok daha anlamlı olduğunu vurgulamak gerekiyor. Oyunculuk anlamında biraz sorunlu bir yapısı olmasına rağmen bu da sizi eminim pek rahatsız etmeyecektir.
Filmin vaat ettiklerini, bir düşününce üzerine düşen vazifeyi oldukça yerine getirdiğini söylemeden edemem. Bu tarz filmlerin inandırıcılık ve tahammül sınırlarını aşan işin vahşet kısmı o kadar ustaca ve yerinde kullanılmış ki kimi yerde yaratılan ve sunulan bu gerçekçiliğe pes bile diyebiliyorsunuz. Keza filmde öyle bir sahne var ki beni benden aldı. Sanırım bir daha bahsettiğim o sahneyi izleyemem. Son cümlelerimden amaçsız şiddet filmlerinde birisi daha mı yoksa gibi bir anlam çıkaracakları en yakın hostele uğurlayarak yoluma devam etmek isterim.
“Descent” severleri özellikle izlemeye yönlendirmek isterim. Spoiler olmaması için film hakkında yazmak istediklerimin çok önemli bir kısmını yazamıyorum. İzleyin konuşalım. Şimdiden iyi seyirler…
The Hill Have Eyes'ın yazar ve yönetmi, Alexandra Aja'dan son model bir korku filmi geliyor. Adı Mirrors, yani Aynalar. 
Kayıtlar
Tüm Yorumlar
